L’ g Natœilę

Contenuto

L’ g Natœilę

di Ersilia Maldera
[testo scritto nel 2000 per i suoi alunni di scuola primaria]

L’ g Natœilę

[il segno “ę” indica una “e” muta]

Stimę sttę a Natœilę
Mah! Cęrr stichę a dicę?
l’ g Natœilę.

I sę vitę, sę sndę
indę a rę csęrę, indę a rę chisę,
‘mmzzę a rę stritę
addi sę vdęnę
cręstiinę ca s’abbrzzęnę,
sę vsęnę i tnnę na faccia chęndndę
cmmę a qunnę nę sęccitę
nu bellę cambiamndę.

Ma, so tottę fęnziunę?
U st nu fęnnę dę vęrętitę?

Nunę, na n’ię fęnziunę;
nęddę chddę ca sęccitę?
Nascę u Bammęnddę,
nu Bammęnddę arrœbbacurę
ca, a vędllę assalutę,
portę u priscę indę au curę.

I pęnz ca chęssę ‘nnęcndę
nascę p’addręzz, pę f rę binę
a chddę malaggndę
ca supę a la trrę
spęnę assalutę
arrębb, acciitę, fręch, ‘ęmbręgghęl,
f dnnę a quandę lę stann’attęrnę
pę gadęsc pu pzzę dęn’z chęndęrnę.

Ma muę, nndę au Bammęnddę,
passmęnę na minę
saupę a la chęscinzę,
scęrimę c’ammę addęvęnd
chi aggarbitę,
c’amm’a d chęmbrtę a lę malitę,
a tęttę amm’a d na minę,
amm’a pęrdęn, f rę binę,
amm’ait chiddę ca sę cndęnę
re mzzęchęrę dę rę pinę.

Ca pouę, cę faciimę adachęs,
gi saupę a la trrę
u paravoisę pętimę assapr.

gi Natale

(traduzione in italiano)

gi quasi Natale.
Ma, che sto dicendo?
gi Natale.

E si vede, si sente
nelle case, nelle chiese,
nelle strade
dove s’incontra
gente che si abbraccia,
si bacia e mostra un viso contento
come quando ci accade
una bella nuova.

Ma, son forse tutte finzioni?
O c’ un fondo di verit?

No, non sono finzioni;
ti par niente ci che accade?
Nasce Ges Bambino,
un Bambinello rubacuori,
che solo a guardarlo
infonde gioia nel cuore.

E pensare che questo innocente
nasce per raddrizzare, per fare del bene
a quella gente malvagia
che sulla terra sa soltanto
rubare, uccidere, frodare, imbrogliare,
danneggiare il prossimo
pur di godere col denaro del vicino.

Ma ora, davanti al Bambinello,
mettiamoci una mano
sulla coscienza,
ricordiamoci di diventare
pi educati,
che dobbiamo confortare
gli ammalati,
a tutti porgere la mano,
perdonare, fare del bene,
aiutare chi ha tanto poco da dover contare
i suoi bocconi di pane.

Ecco, cos facendo
gi sulla terra
potremo “assaporare” il paradiso.